-
meer van minder
Zou het kunnen dat minder meer is? Dat het tijd is, zee van tijd, om opnieuw te geven, het nemen te laten voor wat het is , niets meer Zou het kunnen dat het licht in de etalages, het licht achter onze schermen, ons verblindt voor de lichtheid om ons heen Is het nodig, broodnodig,…
-
Golven
Alleen het geluid van de zee golven die me temmen Ritmisch dansend Alles spoelt Weg Alleen maar Alleen De zee die me toezegt Te laten Hoe kan het anders Hoe kan ik anders Ten dans gevraagd worden Maar ik ben teveel toegetakelt Niet door de zee Maar de scherpe snee van schelpenverdriet Het getentakel onderweg …
-
Ontspannen tot in de kern
Ontpannen tot in de kern. Dat zeiden Betsy, Patricia en Yovanna vanop de derde etage.Makkelijker gezegd als gedaan. Ik zat me te weren, duwen en persen, proberen.Al te lang loop ik rond zonder hoofd, te pikken naast het graan dat zich voor de neus aanbied.Met de moeite van een walvis die een ei legt op…
-
brulkikkers
En als we zouden vertellen, van de ganzen die het Noorden kwijt waren Kikkers die over de vijver sprongen Of de behaarde eekhoorn die vergat wat klimmen is Schreeuwt er iemand hun naam, zo hard dat het teveel hen doet vergeten Wie waren zij?! Als er naast de weg ook mensen staan, aan de zijde…
-
wolken
Als ik vandaag zou sterven drijven in koud water Voel ik een warme gloed over me Heengaan Komend van goede getijde Een zachte bries fluistert me de mooie momenten Die van samen Klauteren tussen de wolken we wanen ons zonnepanelen hand in hand ik voel hoe het leven duwt in een richting gewild of ongewild…
-
Snoeien
Ik ging donkere gedachten vangen, en ze ombuigen.Eerst die van het kleine soort, minder verscholen.Op een koele ochtend in de herfst trok ik er op uit om ze te grijpen bij de wortels. Voor je ’t weet gaan ze met je aan de haal maar als je maar snel genoeg aan die wortels kan doen…
-
Heling op de helling
1 keer te veel afgezienHet was 1 keer te zwaarVoor het kleine kind in mijVandaag kan ik zeggen dat ik gebroken benDat ik kilo’s littekenweefsel met me meedraag, netjes verborgen onder die olifantenhuidDe kleine muis in mij die wou spelen heeft dat nooit gedaanToen in dat middelbaar gevangIk moest groot zijn, sterk ookHet alleen doenHet…
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
maarten De Keukelaere 