met een druk op de knop
En daarmee alle wereld verdwijnt
Het licht dat de laatste wissel doet in het gebied rond Iris
Het laatste spelletje golf in de buis van Eustachius
Nazindering van een eerste keus koosnaampje
De bries die enkele tellen geleden nog opstak
Allen deel van de grote verdwijning,
De truc des levens
Wat rest is leeg en vol
Volledig op jezelf
Gericht naar binnen, onafgeleid afgegleden
In een zalige waas, ongesluierd
Getrouwd met het alleen zijn
Vertrouwd met het alleen
zijn
Koordeloos woordeloos, ontdaan van energie
Rest het meest kostbare bezit, onbezeten
En het gekraak wanneer het slot zich ontsluit
spontaan
De wereld jou bestormt,
Op nieuw
Met het geschetter van eenden
De zon verleidt
tracht te verblinden
Toch blijft de zindering
even
De stilte die jou zonet heeft omarmd houd je nog vast,
even
Als dan opnieuw de wereldse donder, objecten in het licht
jou verleiden
En na even
de stilte gaat liggen
Je vergeet dat het slot daar was
En wie de sleutel heeft
maarten De Keukelaere 
Eén reactie op “stilte”
Mooi doordenkertje !
vake
LikeLike